بعد از یاد او سلام
پس از کلی کلنجار رفتنو دیازپام بالا انداختن سرانجام به نیم ساعت نکشید که با اون حس لذت بخش پس از دیازپام خوردن از خواب شیرین کاووسی پریدم و نمیدونم چی شد که این موقع شب درست در ساعت 3:45
یهو به کلم زد که با شما درد و دل کنمو واستون از جوووووووون ایرانی بگم
خوب از لطف پدر مادرای ما بود که با سخت کووشی و تلاش زیاد کشور ما پس از 24 سال دارای 40 میلیون جوون شده که واقعا جا داره همینجا تشکرو قدردانی کنم .
بگذریم خوب بریم ببینیم این 40 میلیون جوون چه جووری به سن جوونی رسیدن !
اولش با روز اول مدرسه و جشن قشنگ شکوفه ها آغاز میشه که پدر مادر های دلسوز پس از پرداختن شهریه های... سوز با هزار امید و آرزو نوگل باغ زندگیشونو روونه غیر انتفاعی های کیلویی میکنن و با این تصور که نوگلشون از همیشه بیشتر میشکفه، یه سه چهار سالی رو تو خواب خرگوشی طی میکنن .
تا اینکه این نوگلان پاشون به راهنمایی میرسه و یکم دوران بچگی جذاب تر میشه
مخصوصا دختراکه تریپشون کلا عوض میشه و میرن تو دوران رمانتیک بازی و دفتر خاطره و حس های باروونی تو روز پاییزی و از این حرفا
پسرام که کما فی السابق شورو حال شیطونی رو که حفظ میکنن هیچ تجربه های جدیدو سه واحد ابتدای GF بازی رو میگذروونن تا بلاخره دوره جذاب دبیرستان میرسه
اینجاست که هرچیزی که پدر مادرا فکرشو نمیکنن که یه رووزی این نوگل باغ زندگیشون بهش برسه و تجربش کنه با شرایط عالی همکاری دوستان ناباب واسه این نوگلان محیا میشه از CD های گوناگون بگیر تا توهم بازارهای نسل جدید که امروزه خیلی باب شده و خیلی راحت سواحل کالیفرنیا رواز تو اتاقت سیر میکنی حس پرواز رهایی از این جور توهماتو با صرف کمترین هزینه با یه مخ گیرپاج حسش میکنی !
تا م چشم بهم میزنی میرسی به سد خداپسندانه کنکور که اینجاست که نوادگان انیشتن به راحتی این سد و اینهو دیویدکاپرفیلد از این دیوار رد میشنو میرن پی یه زندگی با آینده روشن بقیه عزیزانم که از پسر عموهاوفک فامیل این جماعت با هزار ضرب وزور وارد دانشگاه آزاد میشنو آزاد تر از همیشه به کسب این مهم میپردازن بقیه ام سماق بمیکن که واسه کلسترل خوبه شایدم با بلای سربازی دستو پنجه نرم کنن.
اینجاست که وقتی کنار دانشگاه به یه جوون ایروونی میرسی به یه بشر سر به زیر برمیخوری که سرش پایینو فقط SMS های GF فشو میخونه و یا چرت و پرتایی که دوستان پس از یه کلید بازی دشوار تک تک این کرکتر هارو زحمت کشیدنو نوشتنو با همکاری IRTCI اونو واسه دوستان میفرستن .
از این فاجعه انسانی که بی خیال شیم تازه چشممون به جمال باکلاس آقا با موهایی سیخ سیخ شده به یاد انریکو بر میخوریم که تمیزی و باکلاسی از ریشو سیبیلش رد کرده و ابروان آقا رو هم در بر گرفته .
همینجور ماتو مبهوت سخت در نظاره این خلقتیم که چشممون به جمال یه بشری که به آبحوزی های قدیم بیشتر شباهت داره برمیخوره که با پاچه ای بالا زده و البسه ای آبرفته از راه میرسه و پس از کلی عشوه رفتنو آدامس ترکوندن یه گاراجی که به دهن شبیه باز میشو میگه سسسسسلامممممممممم !
مارو بگی بچه رو بگیر که دلش ضعف میره و چشاش سیاهی، اونجاس که به یاد 3 واحد GF درمانی دوره دبیرستان می افتیم و میگیم خوب الحمد ا... که لااقل این تو مخش موند .
اونجاست که این دو شخصیت تماشایی با اون همه کلاس سوار بر ماشین های با کلا س با بروبچ دستی کشوونو دی جی خوونون شاد خرم میرن که به اسطلاح خودشون بترکوونن نمیدونم خودشونو یا چشم حسود!
تازه اینایی که گفتم تریپه مرفحین این جماعته ، تراژدی کثیر جامعه رو که دور از چشم این جماعت با شادیو خنده درحال دستوپنجه نرم کردن با زندگی وا نفسانو تو پست بعدی واسه طرفدارانه ادبیات حماسی اگر بازم
دیازپامه اثر کردو یه کاووسه باحال خدا قسمت کردو واستون میذارم تا بخوونینو نظر بدین

امیرحسین