نمی دونم به کی رای بدم. تا چند روز پیش اصلا در فکر رای دادن نبودم. راجع به رای دادن هیچ سوال و شک و تردیدی نداشتم، چون نمی خواستم رای بدم و تصمیمم به نظر قطعی می اومد. ولی چند روز پیش یه فیلم تبلیغاتی دیدم که یه عده از هنرمندها و ورزشکارها، راجع به انتخابات حرف می زدن. یکی از اونها علیرضا حیدری بود. همون کشتی گیری که من سال ها عاشق کشتی گرفتن تکنیکی و بدن زیبا و فیتیله پیچ های باحالش بودم. و این جوری شد که من، بگی نگی، گول خوردم...

مشکل اینجاست که هیچ کدوم از کاندیداها رو نمی شناسم. همشون تا چند روز پیش، فارغ از خدا و بنده هاش، تو اتاق کارشون، پشت میز ریاست یا در لباس کیاست، مشغول کار بودن و امروز یهو از سوراخ زدن بیرون و دلسوز من و آینده ام شدن. هیچ کدوم از این مردهای خندون و خوش تیپ و خوش لباس و چشم خمار و ابروکمون رو نمی شناسم...

دوستم می گفت باید به کسی رای بدی که واقعا اهل کار باشه. دوستم می گفت باید به کسی رای بدی که بدون ادعا و سروصدا، مشغول بشه و مسوولیتش رو انجام بده. دوستم می گفت باید به کسی رای بدی که قبلا هم می شناختیش و ازش خاطره ی خوب داری. دوستم می گفت باید مطمئن باشی که اون بعد از انتخابات تغییر نمی کنه. دوستم می گفت...

من خیلی فکر کردم و گشتم تا بالاخره پیداش کردم. تنها کسی که همه ی اون مشخصات رو داشت، مادرم بود. مادرم واقعا اهل کاره، همیشه بدون سر و صدا و ادعا مشغول کارش می شه و مسوولیت هاش رو انجام می ده، آشنایی من و مامانم خیلی قدیمیه و به لحظه ی تولدم بر می گرده؛ زمانی که من اولین وعده ی شیر گرم و خوشمزه رو مکیدم، از مامانم یه دنیا خاطره ی خوب دارم و مطمئنم مامانم، بعد از انتخابات تغییر نخواهد کرد. پس تصمیم گرفتم که به اون رای بدم...

امسال من یه رای باطل خواهم داد.

باید قبل از انداختن این رای به صندوق، برم و از مامانم خواهش کنم که قبول کنه تا مامان بقیه هم باشه.

به عنوان یک انسان، در برابر زیبایی چه عکس العمل هایی می تونیم نشون بدیم؟

می تونیم زیبایی رو پیدا کنیم

می تونیم زیبایی رو درک کنیم

می تونیم زیبایی رو تحسین کنیم

و مهم تر این که می تونیم زیبایی رو، خودمون بسازیم!

می خوام چند تا زیبایی رو نقل کنم:

زیبایی تپق زدن و غلط خوندن؛

وقتی یه کوچولوی اول دبستانی، داره کتاب فارسی رو می خونه.

زیبایی درد؛

وقتی یه معتاد، روز هفتم سم زدایی رو داره می گذرونه و به خاطر قطع مخدر، ساق پاش داره از درد منفجر می شه.

زیبایی فرسودگی و رنگ و رو رفتگی پالتو؛

وقتی یه پسر جوون پالتو قدیمیش رو استفاده می کنه و حاضر نمی شه به خانوادش که وضع مالی خوبی ندارن، برای خرید یه پالتو جدید، فشار بیآره.

زیبایی چروکیدگی مانتو و زرد شدن چهره و به هم ریختگی موها؛

وقتی یه دختر جوون سرنوشت زندگیش رو به دست گرفته و بعد از هشت ساعت درس خوندن در کتابخونه، سعی می کنه هنوز با تمرکز ادامه بده.

زیبایی عرق کردن؛

وقتی یه رزمی کار بعد از یک ساعت ورزش سنگین تازه به ظرایف تمرین ها رسیده و داره تکنیک ها رو با فشار و سختی زیاد در بدنش جا می اندازه.

زیبایی چشم های سرخ و پف کرده و زیر چشم های گود رفته؛

وقتی یه پرستار که شیفتش تموم شده، لباس می پوشه تا بعد از یک شب کشیک سخت و سنگین، بره خونه.

زیبایی گرسنگی، زیبایی اشتباه، زیبایی یخ زدن از سرمای زمستون، زیبایی پختن از گرمای تابستون، زیبایی بوی بد، زیبایی سوختن غذا، زیبایی...

به عنوان یک انسان، چه خوبه که ما هم زیبایی تولید کنیم. چه زیباست که ما هم زیبایی بسازیم!