شما چی فکر می کنین 4 ؟

آن روز پس از ملاقات نازنین حرف های منفوس و شیطانی آرام آرام

 در ذهن وحید ریشه میدوند و رفته رفته  چهر ای حق به جانب میگرفت 

وحید مرتب آن جمله را در ذهن خود مرور می کرد

" هرکی که خوابه هستش به آبه زحمتاشو تو کشیدی ,  اون احمق این چیزا حالیش نیست الان بهترین فرصته..........بهترین فرصت" سپس آرام آرام  از ذهنش محو می شد .

خودش را می یافت در حالی که به گوشه ای خیره گشته بود و مات ومبحوت مانده بود

 دوباره به کار خود ادامه می داد این وضع ادامه داشت تا آن زمان که امیر با او تماس گرفت

امیر: سلام پسر چه طوری ببین اون جداولت آمادست بیا ببر

وحید: مرسی لطف کردی باشه میام سر راه ازت می گیرم الان تو احمد آبادم میام

امیر: خوب پس قبل از اومدنت یه زنگ بزن .....کاری باری

وحید: هان چیزه امیر نازنین خیلی تشکر کرد گفته می خواد ببینتت حضوری تشکر کنه

امیر: مرسی رسید بهش بگو لطفشون رسید

وحید: نه آخه می دونی باهاش قرار گذاشتم تو شوگر فردا ساعت 7

امیر: تو چی کار کردی برو بابا من نیستم

وحید: احمق به خاطر تو گفتم

امیر: خودت برو من نمی آم

وحید: نمی شه زشته چرا اینقدر لج بازی می کنی پسر

اصلا تو چه مرگته . خیلی خوشگلی یا خوب تار می زنی بده یکی به فکرته

امیر: بعدا حرف می زنیم فعلا

بلافاصله بعد از اون تماس وحید با نازنین تماس گرفت گفت :

وحید: با امیر صحبت کردم گفته فردا ساعت 7 شوگر

نازنین : فردا چه ساعتی ؟

وحید : ساعت 7

نازنین : باشه یه کارش می کنم .

وحید : پس منتظریم .

مکان : احمد آباد- شوگر ساعت  6:45

وحید کنار شوگر در حال تماس با منزل امیر

وحید : الو سلام ببخشید می تونم با امیر صحبت کنم

صدا پشت خط: امیر نیستش رفته شرکت یکی از دوستاش وب سرور یه همچین چیزی سوار کنه شما ؟

وحید: من وحیدم دوستش اگه تماس گرفت بگید حتما با من تماس بگیره

صدا: چشم بهش می گم خدا حافظ.

یک ربعی وحید تو ماشین با بی حوصلگی تمام سپری کرد

او که  چشم دوخته بود به جلو شوگر و رفت و آمد ها رو می پایید

  مرتبا با خودش غر میزد

مدتی گذشت و دیگه حوصلش سر رفت

پس از ماشین پیاده شد و به داخل مغازه رفت نشست کناره پنجره .

گارسون: چی میل دارید ؟

وحید : یه اکسپروسو لطفا

وقتی وحید قهوه رو از گارسون تحویل می گرفت به ساعتش نگاهی کرد درست 7:30 دقیقه بود با خودش گفت:

عجیبه نازنین هم نیمده این امیر با اون مخ گردش بهتر از من دختر ها رو می شناسه

راست می گه همشون مثل همن تا می فهمن جریان چه خبره واسه آدم ناز می کنند

بعد با گوشیش مشغول شماره گرفتن شد تا بلاخره آزاد شد

نازنین : بله

وحید با عصبانیت : شما کجایین نیم ساعته ما رو اینجا کاشتین

نازنین : او جدا ببخشید می دونید چند بار با موبایلتون تماس گرفتم ولی رو منشی بود

خالم از تهران اومده ببخشید در گیر اون شدم جدا ببخشید از امیر خان هم عذر خواهی کنید

انشا الله یه موقع دیگه حتما باهاتون تماس می گیرم

وحید : هر جور راحتین  خدا حافظ

سپس صدایی گفت : کی بود

نازنین : وحید بی چاره سر کار مونده بود .

صدا : بی خیال بریم الان سانسش شروع می شه

نازنین : باشه بریم امیر ولی کاشکی بهش یه طوری خبر می دادی بد بخت عصبی بود

بعد هر دو خنده کنان وارد سینما شدند

                                       ادامه دارد